Yazının başlığını yazarken bir an durdum.. düşündüm... ne çok sevdiğim insan var benim ne çok dostum ne çok arkadaşım. Sanırım herkese nasip olmayan bir zengiliğe sahibim...
Oğlum anneler gününde bir form doldurmuş . Okul bazı sorular hazırlamış ve Mert'e sormuş Mert de tüm saflığıyla cevaplamış hepsini:) Tabi foyalarımız da ortaya çıkmış ama baktım ki oğlum da beni tanıyor.
Annem en çok dolmayı sever, En çok Zara'ya gider. Kendine etek babama gömlek alır, En Sevdiği dizi Yer Gök Aşk , En çok Zombilerden korkar gibi bir sürü şey cevaplamış. En çok beni düşündüren de Annemin sevmediği hiç kimse yoktur demesi. Canım oğlum nasıl da tanır annesini.
İnsan severim ben
Arkadaş severim
İnsanların sevinmesini severim
İnsanlara yardım etmeyi severim
Kahkaha atmayı severim ama insanlarla
Yemek yemeyi severim ama dostlarla
Hediye almayı severim dostlarıma , insanlara
Davet severim... Davet edilmeyi severim
Gönüller hoş olsun severim
Ağlamayı dertleşmeyi severim dostların omuzunda
Gezmeyi severim ama insanlarla
Yalnızlığı da severim ama yine insanlarla... tanımadığım insanların arasında yalnız dolaşmayı severim...
Çalışmayı severim ama grupla hepberaber...
Huzur severim insanlar arasında...
Tutku severim...
Galibiyet severim ama kimseyi kırmadan..
Sonuçta insan severim her kılıkta....
Dost kılığında.....
Arkadaş kılığında....
Mutluluk kılığında ....
Hüzün kılığında....
Delilik kılığında...
Benim en sevdiğim insan , dost , arkadaş kılığındaki insanlardandır Mukaddes. Tanışıklığımız çok gariptir ama dostluğumuz çok güzeldir.
Tavla hocamdır benim daha ne olsun:))
Yenilen pehlivan misali hadi hadi diye diye uykusuz bıraktığım insandır:))
Arada sırada evde kapıştığım ama dayanamayıp barıştığım insandır...
Candır...
Dosttur...
Herşeyden önce müthiş bir annedir
Eğitimcidir..
Tam bir İNSAN dır işte...
Paris'de 4 yıl yaşadıktan sonra Türkiye' ye uyum sağlamak konusunda sorunları var arkadaşımın ama alışcak inşallah:)
İstanbul maceramızda bizim için çok güzel yemekler hazırladı. Herşeyden önce o sıcak ev sahipliği paha biçilmezdi. Yine "Elif çekme olmaz bu yemek takımları bloga mı konur, çekme elif çekmeee" nidalarıyla ancak bu kadar resim çektim:))
Daha akşam yemeği sofran var arkadaşım:)) Dur sen dur...
Bir kez daha blogum aracılığıyla teşekkür ederim güzel arkadaşım. Minik kızın ve eşinle sana sonsuz mutluluklar diliyorum.